Direct naar de inhoud.

Een warm welkom voor Hart4Onderzoek Ambassadeur Gino Knies!

  • door:
  • op:
  • tags:

Hallo allemaal, ik ben Gino Knies en ben op 16 januari 2001 geboren in Hoorn. Ik ben baansprinter voor de Nederlandse talentenselectie en woon, train en leef op Papendal (Arnhem). In het weekend woon ik gewoon lekker thuis bij mijn ouders in Heerhugowaard.

Gino Knies
Fotografie;
Marco Knies

Ik ben de jongste van de twee thuis. Ik heb één oudere broer van 22 die door het leven gaat met het syndroom 22Q11, waar ook nog een complexe hartafwijking bij komt kijken. Omdat mijn broer extra aandacht nodig heeft, heb ik snel geleerd zelfstandig te worden. De ziekte van mijn broer heeft mij een groot gevoel van verantwoordelijkheid tegenover hem gegeven. Ik ervaar dit als positief omdat deze situatie mij wel gemaakt heeft wie ik nu ben.

Ik ben altijd een jongen geweest die in beweging moet zijn, anders word ik snel dikkig. Daarom heb ik altijd een sport gezocht wat de conditie flink aanpakt, maar ik kon nooit iets vinden waar ik echt blij van werd.
Mijn vader fietste al in zijn jonge jaren. Toen ik negen jaar was kreeg ik ook een racefiets. Het was daarentegen op dat moment geen succes, ik was best klein voor mijn leeftijd dus de kleinste fietsmaat was nog te groot.

Op mijn 14e waren wij op vakantie in Italië. Er was een gebergte in de buurt  waar we mountainbikes leenden. Ik deed al twee jaar niks aan sport, conditioneel was ik niet echt best. Tijdens de klim reed ik ineens zo weg bij mijn vader. Big smile natuurlijk. De reden waarom ik met gemak naar boven reed was door mijn kracht.

Mijn vader stelde voor om een keer op de baan te gaan rijden, aangezien ik de weg helemaal niks vond. Ik was gelijk verkocht. Na de vrije training ben ik niet meer gestopt. Na een maand of drie werd ik getest en weer drie maanden later werd mij zelfs gevraagd intern te komen trainen op Papendal. Ik wist niet wat mij overkwam, het doel was een sport vinden die ik leuk vond maar dit was natuurlijk geweldig! Ik leef nu twee jaar mijn avontuur bij de selectie en ik vind het geen graad minder leuk.

Mijn broer is mijn inspiratiebron. Nu ik eenmaal mijn doel gevonden heb wil ik tegenover iedereen uitdragen door te gaan met je zoektocht waar dan ook naar en niet op te geven. Daarom zet ik mij graag in voor Stichting Hart4Onderzoek. Om de doelgroep (en eigenlijk geldt dit voor iedereen) te laten zien dat je meer kan dan je zelf in eerste instantie denkt. Ook hoop ik dat er zo meer awareness komt voor leven met een aangeboren hartaandoening, kansen te bieden voor het opzetten van kleinschalig wetenschappelijk onderzoek zodat  verbetering van leven perspectief krijgt.